KULTURA CELTYCKA

    Celtowie byli ludem barwnym i romantycznym, cechował ich optymizm, odwaga i lojalność a także umiłowanie piękna i estetyki. Istniało około czterdziestu różnych grup Celtów mających wspólny język i wartości kulturowe. Rozkwit Celtów przypadał na lata 400-200 p.n.e. a obszar zajmowany przez ludy celtyckie (zwany Celticą) obejmował tereny od północno-zachodniej Irlandii po środkową Turcję - a więc obszary dzisiejszej Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Luksemburga, Szwajcarii, Austrii, Słowenii, Czech, Słowacji, Węgier oraz znacznej części Portugalii, Hiszpanii, Włoch, Holandii, Niemiec, Serbii, Rumunii, Bułgarii oraz północno-zachodniej Turcji. Z czasem jednak ludy te utraciły swe języki i odrębność kulturową, kiedy około 150 roku p.n.e. kolejne obszary przyłączano do imperium rzymskiego. Celtowie czerpali wiele pomysłów od Etrusków i Greków z południowej Italii, jednak potrafili stworzyć odrębną kulturę materialną. Elementem często spotykanym w sztuce celtyckiej (na terenie całej Szkocji i Irlandii) jest kamienny krzyż rzeźbiony, na którym motywem dekoracyjnym są wijące się węże (wąż jest tu symbolem chrześcijańskiego zmartwychwstania - poprzez zrzucanie skóry wciąż się odradza).
   Żywe języki celtyckie to: gaelski, którym posługują się mieszkańcy Irlandii, zachodniej Szkocji i wyspy Man oraz języki brytyjskie: walijski, kornijski i bretoński. W zależności od terytorium, które zamieszkiwali, trudnili się żeglowaniem, rybołówstwem, handlem, rzemiosłem, uprawą ziemi i górnictwem. Ich historia zachowała się w opowieściach. Bardowie celtyccy zabawiali króla opowieściami o przygodach i cudach. Musieli znać historie na każdy temat oraz często improwizować nawiązując odpowiednio fabułę opowieści tak, aby schlebić gospodarzowi i gościom, gdyż historie dotyczyły przeważnie postaci mitologicznych. Zamiłowanie Celtów do opowiadań znajduje wyraz w zachowanych mitach o królu Arturze czy Tristanie i Izoldzie.
Pozostawili po sobie spuściznę w postaci bogato zdobionego rzemiosła, biżuterii, rzeźb, naczyń, akcesoriów wojennych, monet i opowieści, które do dziś stanowią źródło wiadomości o ich społeczeństwie.